انواع کدهای خطا ۴۰۰ در سایت

انواع کدهای خطا ۴۰۰ در سایت

انواع مختلفی از کدهای خطا وجود دارد که می تواند در یک وب سایت رخ دهد. شاید شما با برخی از آن ها روبرو شده باشید. به عنوان مثال، هنگامی که ما به دنبال یک وب سایت هستیم، به محض جستجوی URL، سروری که URL از طریق آن متصل است، پاسخی را ارسال می کند. هنگامی که مشکلی وجود دارد، یکی از کدهای خطای زیر را دریافت می کنیم و همه آنها نشان دهنده مشکل خاصی است که URL یا وب سایت دارد. این پیام‌ها را می‌توان به دو نوع مختلف پیام خطا تقسیم کرد، سمت سرویس گیرنده (کاربر در تلاش برای دسترسی به سایت) و سمت سرور (مشکلات مربوط به سرور). در این مقاله می خواهیم به این خطاهای سمت گیرنده 400 بپردازیم :

کد خطای 400: (Bad Request)

این خطا به معنای این است که درخواستی که شما ارسال کرده‌اید، نامعتبر است و سرور نمی‌تواند آن را پردازش کند. این خطا معمولا به دلیل اشتباهاتی مانند ارسال پارامترهای نامعتبر، فرمت درخواست نامعتبر، یا ارسال اطلاعات ناقص و یا نامعتبر ایجاد می‌شود. برای رفع این خطا، می‌توانید از اطلاعات ورودی خود اطمینان حاصل کنید و از فرمت درست برای درخواست استفاده کنید. همچنین می‌توانید با مدیر سایت تماس بگیرید و مشکل را گزارش دهید تا او بتواند به شما کمک کند.

کد خطای 401: (Unauthorized)

این خطا به معنای این است که شما مجوز دسترسی به محتوای مورد نظر را ندارید. این خطا معمولا در سایت‌هایی رخ می‌دهد که برای دسترسی به بخش‌های خاصی از سایت، نیاز به ورود به حساب کاربری دارید. اگر شما قبلاً وارد حساب کاربری خود شده‌اید، ممکن است مشکل از نام کاربری و یا رمز عبور شما باشد. در صورتی که هنوز حساب کاربری ندارید، باید یک حساب کاربری بسازید و سپس وارد شوید تا بتوانید به محتوای مورد نظر دسترسی پیدا کنید. در صورتی که فکر می‌کنید این خطا به صورت ناخواسته نمایش داده شده است، می‌توانید با مدیر سایت تماس بگیرید و مشکل را گزارش دهید.

کد خطای 404 در سایت

کد خطای 402: (Payment Required)

این خطا به معنای این است که برای دسترسی به محتوای مورد نظر، شما باید پرداختی انجام دهید. این خطا معمولا در سایت‌هایی که برای دسترسی به محتوای خاص نیاز به پرداخت هست، مانند سایت‌های عضویتی، فروشگاه‌های آنلاین و … رخ می‌دهد. برای رفع این خطا، شما باید پرداخت مورد نیاز را انجام دهید تا بتوانید به محتوای مورد نظر دسترسی پیدا کنید. در صورتی که فکر می‌کنید این خطا به صورت ناخواسته نمایش داده شده است، می‌توانید با مدیر سایت تماس بگیرید و مشکل را گزارش دهید.

کد خطای 403: (Forbidden)

403 یکی از معروفترین کد خطای 400 می باشد. این خطا به معنای این است که سرور درخواست شما را رد کرده و اجازه دسترسی به صفحه مورد نظر را به شما نمی‌دهد. این خطا ممکن است به دلیل محدودیت‌های دسترسی، مجوزهای نامناسب، مشکلات امنیتی یا مشکلات دیگری که با سیستم امنیتی سایت مرتبط هستند، رخ دهد. برای رفع این خطا، می‌توانید با مدیر سایت تماس بگیرید و مشکل را گزارش دهید.

کد خطای 404: (Not Found)

یکی از شناخته شده ترین کدخطای 400 در سایت خطا 404 است. این خطا به معنای این است که سرور نتوانسته است منبع مورد نظر را پیدا کند. به عبارت دیگر، درخواست شما به یک صفحه یا منبعی اشاره می‌کند که در سرور وجود ندارد. این ممکن است به دلیل حذف شدن صفحه، تغییر نام صفحه، یا اشتباه در نوشتار آدرس صفحه باشد. برای رفع این خطا، می‌توانید آدرس صفحه را دوباره بررسی کنید و اطمینان حاصل کنید که درست وارد شده است. همچنین می‌توانید از موتورهای جستجو استفاده کنید تا صفحه مورد نظر را پیدا کنید. در صورتی که مشکل از سمت سرور باشد، می‌توانید با مدیر سایت تماس بگیرید و مشکل را گزارش دهید.

کد خطای 405: (Method Not Allowed)

این خطا به معنای این است که درخواست شما برای یک منبع صحیح است، اما روش استفاده شده برای ارسال درخواست نامعتبر است. به عبارت دیگر، سرور قادر به پردازش درخواست شما نیست زیرا روش ارسال درخواست شما با روش‌های مجاز برای آن منبع مغایرت دارد. برای مثال، اگر شما درخواست POST را برای یک صفحه ارسال کنید، در حالی که تنها روش مجاز برای آن صفحه GET است. خطای 405 را دریافت خواهید کرد. برای رفع این خطا، شما باید روش درست برای ارسال درخواست را استفاده کنید. برای مثال، اگر روش ارسال درخواست GET برای یک صفحه مجاز است، باید از این روش استفاده کنید. همچنین، ممکن است که سرور محدودیت‌هایی را برای روش‌های مجاز درخواست‌ها تعیین کرده باشد، بنابراین باید با مدیر سایت تماس بگیرید و از او بخواهید که روش درست برای ارسال درخواست را برای آن منبع مشخص کند.

کد خطای 406: (Not Acceptable)

این خطا به معنای این است که سرور قادر به پاسخگویی به درخواست شما نیست، زیرا فرمت درخواست شما توسط سرور پشتیبانی نمی‌شود. به عبارت دیگر، سرور نمی‌تواند محتوای درخواست شما را با فرمت درخواستی که شما ارسال کرده‌اید، پردازش کند. این خطا معمولاً به دلیل این است که درخواست شما شامل هدرهای Accept یا Content-Type نامعتبر است. برای رفع این خطا، شما باید از فرمت درخواستی استفاده کنید. که سرور پشتیبانی می‌کند.

برای مثال، اگر شما درخواستی با فرمت JSON ارسال کرده‌اید، اما سرور تنها از فرمت XML پشتیبانی می‌کند، خطای 406 را دریافت خواهید کرد. برای رفع این خطا، شما باید هدرهای Accept و Content-Type را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که فرمت درخواست شما با فرمتی که سرور پشتیبانی می‌کند، مطابقت دارد. همچنین، ممکن است که سرور محدودیت‌هایی را برای فرمت‌های مجاز درخواست‌ها تعیین کرده باشد، بنابراین باید با مدیر سایت تماس بگیرید و از او بخواهید که فرمت درست برای ارسال درخواست را برای آن منبع مشخص کند.

کد خطای 407: (Proxy Authentication Required)

این خطا به معنای این است که برای دسترسی به منبع مورد نظر، شما باید ابتدا احراز هویت خود را در پروکسی انجام دهید. به عبارت دیگر، شما باید ابتدا با نام کاربری و رمز عبور خود در پروکسی وارد شوید تا بتوانید به منبع مورد نظر دسترسی پیدا کنید. این خطا معمولاً به دلیل این است که پروکسی از یک سیستم احراز هویت استفاده می‌کند و شما باید ابتدا با استفاده از نام کاربری و رمز عبور خود در پروکسی وارد شوید تا بتوانید به منبع مورد نظر دسترسی پیدا کنید.

برای رفع این خطا، شما باید ابتدا با مدیر پروکسی تماس بگیرید و از او بخواهید که نام کاربری و رمز عبور معتبر برای احراز هویت در پروکسی را برای شما ارائه کند. سپس، شما باید این اطلاعات را در درخواست خود برای دسترسی به منبع مورد نظر وارد کنید. برای این کار، شما باید هدرهای Authorization و Proxy-Authorization را در درخواست خود قرار دهید تا پروکسی بتواند شما را احراز هویت کند و به منبع مورد نظر دسترسی پیدا کنید.

کد خطای 408: (Request Timeout)

این خطا به معنای این است که سرور مقصد درخواست شما را در زمان مشخص شده پاسخ نداده است. به عبارت دیگر، زمان مشخص شده برای دریافت پاسخ از سرور به پایان رسیده است و سرور هنوز پاسخی برای شما ارسال نکرده است. این خطا معمولاً به دلیل مشکلات شبکه‌ای یا بار سنگین در سرور مقصد رخ می‌دهد. برای رفع این خطا، شما می‌توانید از راه‌حل‌های زیر استفاده کنید:

  1. بررسی اتصال شبکه: ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که اتصال شبکه شما به اینترنت و سرور مقصد به درستی برقرار است. برای این کار، می‌توانید از دستور ping در خط فرمان استفاده کنید تا ببینید آیا سرور مقصد در دسترس است یا خیر.
  2.  افزایش زمان پاسخ‌گویی: در برخی موارد، ممکن است سرور مقصد به دلیل بار سنگین، نتواند در زمان مشخص شده به درخواست شما پاسخ دهد. در این صورت، می‌توانید زمان پاسخ‌گویی را افزایش دهید تا سرور بیشترین زمان ممکن برای پاسخ دادن به درخواست شما را داشته باشد.
  3.  ارتباط با مدیر سرور: در صورتی که مشکل از سمت سرور مقصد باشد، می‌توانید با مدیر سرور تماس بگیرید و از او بخواهید تا مشکل را بررسی کند و راه‌حلی برای آن پیدا کند.
  4.  استفاده از سرویس‌های CDN: در برخی موارد، استفاده از سرویس‌های CDN می‌تواند به بهبود زمان پاسخ‌گویی و افزایش سرعت دریافت پاسخ از سرور کمک کند.

کد خطای 409: (Conflict)

این خطا به معنای این است که درخواست شما با یک منبع دیگر در تضاد است و نمی‌تواند اجرا شود. به عبارت دیگر، درخواست شما با شرایط فعلی منابع سرور در تضاد است و برای اجرا شدن نیاز به تغییر شرایط دارد. این خطا معمولاً در مواردی رخ می‌دهد که دو یا چند کاربر به صورت همزمان به یک منبع دسترسی دارند و تلاش می‌کنند برای انجام عملیاتی که با یکدیگر در تضاد است. برای رفع این خطا، شما می‌توانید از راه‌حل‌های زیر استفاده کنید:

  1.  بررسی دقیق درخواست: ابتدا باید درخواست خود را دقیق بررسی کنید و مطمئن شوید که درخواست شما با شرایط فعلی منابع سرور در تضاد نیست.
  2.  تغییر شرایط: در صورتی که درخواست شما با شرایط فعلی منابع سرور در تضاد است، باید شرایط را تغییر داده و مجدداً درخواست خود را ارسال کنید.
  3. انتظار: در برخی موارد، ممکن است دو یا چند کاربر به صورت همزمان به یک منبع دسترسی داشته باشند و تلاش کنند برای انجام عملیاتی که با یکدیگر در تضاد است. در این صورت، شما باید صبر کنید تا کاربر دیگری عملیات خود را به پایان برساند و سپس درخواست خود را مجدداً ارسال کنید.
  4.  تماس با مدیر سرور: در صورتی که مشکل از سمت سرور باشد، می‌توانید با مدیر سرور تماس بگیرید و از او بخواهید تا مشکل را بررسی کند و راه‌حلی برای آن پیدا کند.

کد خطای 410: (Gone)

این خطا به معنای این است که منبع درخواست شده دیگر وجود ندارد و از دسترس خارج شده است. به عبارت دیگر، منبعی که شما درخواست کرده‌اید قبلاً وجود داشته است، اما در حال حاضر دیگر وجود ندارد و از سرور حذف شده است. این خطا معمولاً به دلیل حذف یا تغییر مسیر منبع در سرور رخ می‌دهد. برای رفع این خطا، شما می‌توانید از راه‌حل‌های زیر استفاده کنید:

  1.  بررسی درستی آدرس: ابتدا باید مطمئن شوید که آدرس منبع درخواست شده درست است و به درستی وارد شده است.
  2. بررسی وضعیت منبع: در صورتی که منبعی که شما درخواست کرده‌اید قبلاً وجود داشته است، باید بررسی کنید که آیا این منبع حذف شده یا تغییر کرده است یا خیر.
  3.  تماس با مدیر سرور: در صورتی که مشکل از سمت سرور باشد، می‌توانید با مدیر سرور تماس بگیرید و از او بخواهید تا مشکل را بررسی کند و راه‌حلی برای آن پیدا کند. در کل، این خطا نشان دهنده این است که منبعی که شما به دنبال آن هستید دیگر وجود ندارد و باید به دنبال منبع جایگزین باشید.

کد خطای 411: (Length Required)

این خطا به معنای این است که درخواستی که شما ارسال کرده‌اید، باید دارای فیلد “طول” باشد، اما این فیلد در درخواست شما موجود نیست. به عبارت دیگر، سرور انتظار دارد که درخواست شما حاوی فیلد “طول” باشد، اما این فیلد در درخواست شما وجود ندارد. این خطا معمولاً در درخواست‌های POST و PUT رخ می‌دهد، زیرا در این نوع درخواست‌ها، باید اطلاعاتی به سرور ارسال شود و سرور انتظار دارد که حجم داده‌هایی که درخواست شما حاوی آن‌هاست، در فیلد “طول” درخواست شما مشخص شود. برای رفع این خطا، شما باید فیلد “طول” را به درخواست خود اضافه کنید و حجم داده‌هایی که درخواست شما حاوی آن‌هاست را در این فیلد مشخص کنید. برای این کار، می‌توانید از ابزارهای مختلفی مانند Postman یا curl استفاده کنید که به شما این امکان را می‌دهند تا فیلد “طول” را به درخواست خود اضافه کنید.

کد خطای 412: (Precondition Failed)

این خطا به معنای این است که شرط اولیه‌ای که در درخواست شما مشخص شده بود، برقرار نیست. به عبارت دیگر، درخواست شما شرطی را برای انجام عملیات مشخص کرده بود، اما این شرط در حال حاضر برقرار نیست و بنابراین عملیات مورد نظر نمی‌تواند انجام شود. این خطا معمولاً در درخواست‌هایی رخ می‌دهد که شرطی را برای انجام عملیات مشخص می‌کنند، مانند درخواست‌هایی که برای بروزرسانی یا حذف یک منبع ارسال می‌شوند.

در این نوع درخواست‌ها، شما باید شرایطی را که برای انجام عملیات لازم است را بررسی کنید و در صورتی که شرایط برقرار نیستند، با ارسال درخواستی با کد خطای 412 مواجه خواهید شد. برای رفع این خطا، شما باید شرایطی را که برای انجام عملیات لازم است را بررسی کنید و اطمینان حاصل کنید که این شرایط برقرار هستند. سپس می‌توانید درخواست خود را مجدداً ارسال کنید. در صورتی که باز هم با این خطا مواجه شدید، باید با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 413: (Content Too Large)

این خطا به معنای این است که محتوای درخواست شما بیش از حد بزرگ است و سرور نمی‌تواند آن را پردازش کند. این خطا معمولاً در درخواست‌هایی رخ می‌دهد که حجم بالایی از داده را به سرور ارسال می‌کنند، مانند ارسال فایل‌های بزرگ، تصاویر با کیفیت بالا و غیره. برای رفع این خطا، شما می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  1. استفاده از فشرده‌سازی داده‌ها: اگر می‌توانید داده‌های خود را فشرده کنید، حجم آن‌ها کاهش پیدا می‌کند و احتمالاً مشکل برطرف می‌شود.
  2. ارسال داده‌ها به صورت پاره‌پاره: به جای ارسال یکجا تمام داده‌ها، می‌توانید آن‌ها را به صورت پاره‌پاره و در چندین درخواست جداگانه ارسال کنید.
  3. افزایش حداکثر حجم درخواست: در برخی موارد، ممکن است بخواهید حداکثر حجم درخواست را افزایش دهید تا بتوانید داده‌های بزرگتری را ارسال کنید. اما باید توجه داشت که افزایش حداکثر حجم درخواست ممکن است باعث بار زیادی بر روی سرور شود و باعث کاهش عملکرد سیستم شود. در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، بهتر است با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 414: (URL Too Long)

این خطا به معنای این است که آدرس (URL) درخواست شما بیش از حد طولانی است و سرور نمی‌تواند آن را پردازش کند. این خطا معمولاً در درخواست‌هایی رخ می‌دهد که آدرس آن‌ها بسیار طولانی است، مانند آدرس‌هایی که شامل پارامترهای زیادی هستند. برای رفع این خطا، شما می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  • کوتاه کردن آدرس: اگر می‌توانید آدرس درخواست خود را کوتاه کنید، احتمالاً مشکل برطرف می‌شود. به عنوان مثال، می‌توانید از پارامترهای کمتری استفاده کنید یا از روش‌های دیگری برای انتقال داده‌ها استفاده کنید.
  •  استفاده از POST به جای GET: در برخی موارد، استفاده از درخواست POST به جای GET می‌تواند مشکل را حل کند. درخواست POST اطلاعات را در بدنه درخواست ارسال می‌کند، در حالی که درخواست GET اطلاعات را در آدرس ارسال می‌کند.
  •  افزایش حداکثر طول آدرس: در برخی موارد، ممکن است بخواهید حداکثر طول آدرس را افزایش دهید تا بتوانید آدرس‌های بلندتری را ارسال کنید. اما باید توجه داشت که افزایش حداکثر طول آدرس ممکن است باعث بار زیادی بر روی سرور شود و باعث کاهش عملکرد سیستم شود. در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، بهتر است با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 415: (Unsupported Media Type)

این خطا به معنای این است که نوع محتوای درخواست شما توسط سرور پشتیبانی نمی‌شود. به عبارت دیگر، سرور قادر به پردازش درخواست شما نیست زیرا نوع داده‌ای درخواست شما با نوع داده‌ای قابل پردازش توسط سرور مطابقت ندارد. برای رفع این خطا، شما می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  1.  بررسی نوع داده‌ای درخواست: ابتدا باید مطمئن شوید که نوع داده‌ای درخواست شما با نوع داده‌ای قابل پردازش توسط سرور مطابقت دارد. برای مثال، اگر سرور فقط از نوع داده‌ای JSON پشتیبانی می‌کند، باید مطمئن شوید که درخواست شما نیز به این نوع داده‌ای تبدیل شده است.
  2.  تغییر نوع داده‌ای درخواست: اگر نوع داده‌ای درخواست شما با نوع داده‌ای قابل پردازش توسط سرور مطابقت ندارد، می‌توانید نوع داده‌ای درخواست خود را تغییر دهید. به عنوان مثال، اگر درخواست شما به صورت JSON ارسال شده است و سرور فقط از نوع داده‌ای XML پشتیبانی می‌کند، باید درخواست خود را به صورت XML ارسال کنید.
  3.  بررسی تنظیمات سرور: در برخی موارد، ممکن است تنظیمات سرور به گونه‌ای باشد که از نوع داده‌ای درخواست شما پشتیبانی نکند. در این صورت، باید تنظیمات سرور را بررسی کرده و مطمئن شوید که از نوع داده‌ای درخواست شما پشتیبانی می‌کند. در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، بهتر است با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 416: (Range Not Satisfiable)

این خطا به معنای این است که درخواست شما شامل یک محدوده (Range) از داده‌ها بوده است، اما این محدوده توسط سرور پشتیبانی نمی‌شود یا با محتوای موجود در سرور سازگار نیست. به طور کلی، این خطا زمانی رخ می‌دهد که سرور قادر به تامین محتوای درخواست شده در محدوده مشخص شده نیست. این محدوده معمولاً با استفاده از هدر Range در درخواست HTTP مشخص می‌شود. برای رفع این خطا، می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  1.  بررسی محدوده درخواست: ابتدا باید مطمئن شوید که محدوده درخواست شما صحیح است و با محتوای موجود در سرور سازگار است. برای مثال، اگر محدوده درخواست شما بیشتر از اندازه فایل مورد نظر است، این خطا رخ می‌دهد.
  2.  بررسی تنظیمات سرور: در برخی موارد، ممکن است تنظیمات سرور به گونه‌ای باشد که از محدوده درخواست شما پشتیبانی نکند. در این صورت، باید تنظیمات سرور را بررسی کرده و مطمئن شوید که از محدوده درخواست شما پشتیبانی می‌کند.
  3. استفاده از درخواست دیگر: در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، می‌توانید از درخواست دیگری استفاده کنید که محدوده درخواست شما را پشتیبانی کند. در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، بهتر است با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 417: (Expectation Failed)

این خطا به معنای این است که درخواست شما شامل هدر Expect بوده است، اما سرور نتوانست این انتظار را برآورده کند. هدر Expect به سرور اطلاع می‌دهد که درخواست شما شامل چه انتظاراتی است. برای مثال، اگر درخواست شما شامل هدر “Expect: 100-continue” باشد، سرور باید با ارسال پاسخی با کد 100 به شما اعلام کند که می‌توانید ادامه درخواست خود را ارسال کنید. در صورتی که سرور نتوانست این انتظار را برآورده کند، خطای 417 (Expectation Failed) رخ می‌دهد. این خطا معمولاً به دلیل مشکلاتی در سرور یا درخواست شما رخ می‌دهد. برای رفع این خطا، می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

  1.  حذف هدر Expect: اگر هدر Expect در درخواست شما لزومی ندارد، می‌توانید آن را حذف کنید و مجدداً درخواست خود را ارسال کنید.
  2. بررسی تنظیمات سرور: ممکن است تنظیمات سرور به گونه‌ای باشد که از انتظارات درخواست شما پشتیبانی نکند. در این صورت، باید تنظیمات سرور را بررسی کرده و مطمئن شوید که از انتظارات درخواست شما پشتیبانی می‌کند.
  3. استفاده از نسخه جدیدتر پروتکل HTTP: اگر مشکل از نسخه پروتکل HTTP استفاده شده در درخواست شما است، می‌توانید از نسخه جدیدتر پروتکل HTTP استفاده کنید. در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، بهتر است با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 418: (I’m a teapot)

کد خطای 418 (I’m a teapot) یکی از کدهای خطا در پروتکل HTTP است که برای شوخی و به عنوان یک جوک ایجاد شده است. این خطا به معنای این است که سروری که درخواست شما را دریافت کرده است، به عنوان یک قوری چای درخواست شما را رد کرده است! این کد خطا در سال 1998 توسط شرکت اسکایپ ایجاد شد و به عنوان یک شوخی در پروتکل HTTP/1.1 قرار گرفت. این کد خطا هیچ معنای واقعی ندارد و برای شوخی و طنز استفاده می‌شود. اگر شما با این خطا مواجه شده‌اید، بهتر است که درخواست خود را مجدداً ارسال کنید و از اطمینان حاصل کنید که درخواست شما به درستی توسط سرور پردازش شده است. در صورتی که با این خطا همچنان مواجه هستید، بهتر است با مدیر سیستم یا پشتیبانی تماس بگیرید تا مشکل را بررسی و رفع کنند.

کد خطای 421: (Misdirected Request)

کد خطای 421 (Misdirected Request) نشان می‌دهد که درخواست ارسال شده توسط کلاینت به سرور، به یک سرور دیگری ارسال شده است که این درخواست را پردازش نمی‌کند. این خطا معمولاً در مواردی رخ می‌دهد که کلاینت درخواست خود را به یک سرور اشتباه ارسال کرده است. این خطا می‌تواند به دلیل مشکلاتی مانند تغییر مسیر در شبکه، تغییرات در تنظیمات سرور یا مشکلات در پروتکل ارتباطی (مانند HTTP/2) رخ دهد. برای رفع این خطا، کلاینت باید درخواست خود را به سرور درست ارسال کند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید تا مطمئن شوید که درخواست‌های کلاینت به سرور درستی ارسال می‌شوند. در صورتی که مشکل از سمت سرور باشد، باید تنظیمات سرور را بررسی و اصلاح کنید.

کد خطای 422: (Unprocessable Content)

کد خطای 422 (Unprocessable Content) نشان می‌دهد که سرور درخواست کلاینت را دریافت کرده است، اما نتوانسته است آن را پردازش کند، زیرا محتوای درخواست نامعتبر است. این خطا معمولاً در مواردی رخ می‌دهد که داده‌های ارسالی توسط کلاینت، به دلیل عدم اعتبار یا نامعتبر بودن، قابل پردازش نیستند. این خطا می‌تواند به دلیل مشکلاتی مانند فرمت نامعتبر داده‌ها، عدم تطابق با نوع داده‌های مورد انتظار، یا عدم اعتبار سازگاری با قوانین و محدودیت‌های سرور رخ دهد. برای رفع این خطا، کلاینت باید داده‌های خود را بررسی کرده و مطمئن شود که آن‌ها با فرمت و نوع داده‌های مورد انتظار سرور سازگار هستند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید تا مطمئن شوید که درخواست‌های کلاینت با قوانین و محدودیت‌های سرور سازگار هستند. در صورتی که مشکل از سمت سرور باشد، باید تنظیمات سرور را بررسی و اصلاح کنید.

کد خطای 423: (Locked)

کد خطای 423 (Locked) نشان می‌دهد که منبع درخواست شده توسط کلاینت در حال حاضر قفل شده است و امکان دسترسی به آن وجود ندارد. این خطا معمولاً در مواردی رخ می‌دهد که منبع درخواست شده توسط کلاینت توسط یک کاربر دیگر قفل شده است و این کاربر هنوز آن را رها نکرده است. این خطا می‌تواند به دلیل استفاده همزمان از یک منبع توسط چند کاربر یا برنامه‌های مختلف رخ دهد. برای رفع این خطا، کلاینت باید منتظر بماند تا منبع قفل شده رها شود و سپس مجدداً تلاش کند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید تا مطمئن شوید که قابلیت قفل کردن منابع توسط کاربران دیگر درست تنظیم شده است و این خطا به دلیل مشکلات در تنظیمات سرور رخ نداده است.

کد خطای 424: (Failed Dependency)

کد خطای 424 (Failed Dependency) نشان می‌دهد که درخواست انجام نشد زیرا درخواست قبلی آن به درستی انجام نشده است و وابستگی‌های لازم برای انجام درخواست جدید فراهم نیستند. این خطا معمولاً به دلیل وابستگی‌های ناموفق به منابع دیگر، مانند فایل‌ها، دیتابیس‌ها، سرویس‌ها و غیره، رخ می‌دهد. برای رفع این خطا، باید وابستگی‌های لازم برای انجام درخواست را بررسی کرده و اطمینان حاصل کرد که همه آن‌ها به درستی پیکربندی شده‌اند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید تا مطمئن شوید که تمامی وابستگی‌های مورد نیاز برای اجرای درخواست درست تنظیم شده‌اند و این خطا به دلیل مشکلات در تنظیمات سرور رخ نداده است.

کد خطای 425: (Too Early)

کد خطای 425 (Too Early) نشان می‌دهد که سرور هنوز آماده پاسخگویی به درخواست مشتری نیست و درخواست باید در آینده تکرار شود. این خطا معمولاً در پروتکل HTTP/2 استفاده می‌شود و به معنی این است که سرور هنوز به درخواست مشتری پاسخ نمی‌دهد و مشتری باید درخواست خود را در آینده تکرار کند. این خطا ممکن است به دلیل این باشد که سرور هنوز در حال پردازش درخواست قبلی است و نمی‌تواند به درخواست جدید پاسخ دهد. برای رفع این خطا، مشتری باید صبر کند و درخواست خود را در آینده تکرار کند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید. تا مطمئن شوید که سرور به درستی پیکربندی شده است و قادر به پاسخگویی به درخواست‌های مشتری است.

کد خطای 404: (Not Found)

کد خطای 426: (Upgrade Required)

کد خطای 426 (Upgrade Required) نشان می‌دهد که سرور از پروتکل فعلی برای پاسخ به درخواست مشتری پشتیبانی نمی‌کند و مشتری باید از پروتکل دیگری استفاده کند. این خطا معمولاً در پروتکل HTTP/1.1 استفاده می‌شود و به معنی این است که سرور از نسخه فعلی پروتکل HTTP/1.1 پشتیبانی نمی‌کند و مشتری باید از نسخه جدیدتر پروتکل مانند HTTP/2 استفاده کند. برای رفع این خطا، مشتری باید از پروتکل دیگری استفاده کند که توسط سرور پشتیبانی می‌شود. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید تا مطمئن شوید که سرور به درستی پیکربندی شده است و قادر به پشتیبانی از پروتکل‌های مختلف است.

کد خطای 428: (Precondition Required)

کد خطای 428 (Precondition Required) نشان می‌دهد که درخواست مشتری باید شرط قبلی را برآورده کند تا سرور بتواند درخواست را پردازش کند. این خطا معمولاً در پروتکل HTTP/1.1 استفاده می‌شود و به معنی این است که درخواست مشتری باید شرطی را برآورده کند. که در هدر درخواست قرار داده شده است. این شرط ممکن است شامل یک شناسه منحصر به فرد، تاریخ یا یک شرط دیگر باشد. برای رفع این خطا، مشتری باید شرط مورد نیاز را در هدر درخواست قرار داده است و درخواست را مجدداً ارسال کند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید، تا مطمئن شوید که سرور به درستی پیکربندی شده است و قادر به پردازش درخواست‌هایی با شرایط قبلی مختلف است.

کد خطای 429: (Too Many Requests)

کد خطای 429 (Too Many Requests) نشان می‌دهد که مشتری درخواست‌های بیش از حدی به سرور ارسال کرده است و سرور قادر به پردازش درخواست‌های بیشتر نیست. این خطا معمولاً در پروتکل HTTP/1.1 استفاده می‌شود و به معنی این است که مشتری بیش از حد درخواست به سرور ارسال کرده است و سرور قادر به پردازش درخواست‌های بیشتر نیست. این ممکن است به دلیل محدودیت‌های ترافیک، محدودیت‌های پهنای باند یا محدودیت‌های دیگری باشد. برای رفع این خطا، مشتری باید تعداد درخواست‌های خود را کاهش دهد، و منتظر بماند تا محدودیت‌های ترافیک یا پهنای باند برطرف شود. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید. تا مطمئن شوید، که سرور به درستی پیکربندی شده است. قادر به پردازش درخواست‌های بیشتر است.

کد خطای 431: (Request Header Fields Too Large)

کد خطای 431 (Request Header Fields Too Large) نشان می‌دهد که سرور قادر به پردازش درخواست مشتری نیست زیرا فیلدهای هدر درخواست بیش از حد بزرگ هستند. این خطا معمولاً به دلیل این است که مشتری درخواستی با فیلدهای هدر بسیار بزرگ ارسال کرده است که سرور قادر به پردازش آن نیست. این مشکل ممکن است به دلیل ارسال فیلدهای هدر نامعتبر، تکراری یا بیش از حد بزرگ باشد. برای رفع این خطا، مشتری باید فیلدهای هدر درخواست خود را کاهش داده است و از فیلدهای هدر معتبر و مورد نیاز استفاده کند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تنظیمات سرور را بررسی کنید، تا مطمئن شوید که سرور به درستی پیکربندی شده است و قادر به پردازش فیلدهای هدر بزرگ است.

کد خطای451:(Unavailable For Legal Reasons)

کد خطای 451 (Unavailable For Legal Reasons) به معنی این است که سرور قادر به پاسخگویی به درخواست مشتری نیست، زیرا محتوای درخواست شامل محتوایی است که به دلایل قانونی در دسترس نیست. این خطا معمولاً به دلیل محتوایی که ممکن است با قوانین و مقررات مربوط به حقوق مؤلف، حریم خصوصی، امنیت و یا دیگر مسائل قانونی در تضاد باشد، رخ می‌دهد. برای مثال، اگر یک سایت حاوی محتوایی باشد که با قوانین حقوق مؤلف در تضاد است، ممکن است این خطا رخ دهد. برای رفع این خطا، مشتری باید با مسئولان سایت یا سرویس مورد نظر تماس بگیرد و مشکل را بررسی کند. همچنین، ممکن است نیاز باشد تغییراتی در محتوای درخواست ایجاد شود تا با قوانین و مقررات مربوطه سازگار شود.

شما می توانید برای سفارش طراحی سایت در اصفهان و یا پشتیبانی سایت خود از کارشناسان ما در شرکت طراحی سایت یلدا کمک بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *